Conservatief

Het voornemen van AZ om niet op kunstgras te spelen, werd afgelopen week met gejuich begroet in Alkmaar. Want , zo vinden de ‘échte voetballiefhebbers’, voetbal hoort op gras gespeeld te worden.
Het besluit wekt geen verwondering. De voetbalwereld staat bekend als aartsconservatief.
Hoelang wordt er nu al niet gesproken over camera’s in de doelen die registreren of een bal al of niet over de lijn is geweest? Technisch is dit allang mogelijk, maar de voetbalwereld kan maar niet tot een besluit komen.
Zelfs nu er kunstgras is ontwikkeld dat bijna niet van echt gras is te onderscheiden, blijven de tegenstanders veruit in de meerderheid. Door kunstgras zou de voetbalromantiek verloren gaan.
Als je de grasfanaten hoort, moeten we zelfs blij zijn als er plassen op het veld staan. Goh wat is het toch romantisch als de bal weer eens slecht rolt omdat de terreinknecht zijn werk niet goed heeft gedaan en oh, wat moeten we toch blij zijn als een speler zijn enkel breekt doordat hij met zijn voet in het gras is blijven steken.
Andere sporten zijn gelukkig niet zo conservatief. Zo hebben de hockeyers het echte gras al verlaten, hetgeen de snelheid van het spel ten goede is gekomen.
En dankzij de klapschaats hoeven we ook niet meer een kwartier naar de tien kilometer te kijken.

Roel van Leeuwen

Gepubliceerd in het Noordhollands Dagblad op 24 januari 2006

Galácticos

Anjo van de Ven, Jos Groothuizen, José Fortes Rodriguez en Ben Bijl: het zijn de nieuwste aanwinsten van de Alkmaarse politieke partij OPA. In een tijd waarin voetbalclub Real Madrid wekelijks ‘Los Galácticos’ opstelt – elf verwende voetballers plus nog wat overbetaalde reserves – stelt OPA zijn eigen sterren op.
De acht zetels bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen waren kennelijk niet genoeg. OPA wil nu écht scoren.
De tussentijdse aankoop Ank Houtman is alweer terugverwezen naar de negende plaats op de kandidatenlijst. De nieuwe vrouwelijke spits van OPA heet Anjo van de Ven, getransfereerd van middenmoter GroenLinks.
José Fortes Rodriguez maakt de overstap van de kelder van de Eredivisie (RBC) naar de top van de Alkmaarse politieke competitie. En we hebben onlangs kunnen constateren dat de voormalige AZ-speler verbaal zeer begaafd is. Geen wonder dat OPA zijn ogen heeft laten vallen op deze meevoetballende verdediger.
Omdat OPA de toppers Kloos, Godijn en Van der Rhee heeft weten te behouden staat de zege op 7 maart wel vast… zullen ze bij OPA denken.
Het verleden heeft echter uitgewezen dat een goed team iets anders is dan een verzameling grote namen. Los Galácticos trappen momenteel ook geen deuk in een pakje boter.

Roel van Leeuwen

Gepubliceerd in het Noordhollands Dagblad op 20 januari 2006

Minibikers

U heeft ze vast wel eens gezien. Opgeschoten tieners die op een veel te klein motorfietsje door de straat rijden.
Bij mij werkt het op de lachspieren.
Net als het beeld van een volwassen vent op een dwergpony.
Maar de tieners in Heerhugowaard nemen hun hobby uiterst serieus. Zo serieus zelfs dat de gemeente maar een racebaan voor minibikers moet aanleggen, vinden ze.
What’s next?
Straks willen Nordica walkers (wandelaars met stokjes) een eigen pad in de duinen dat zo breed is dat ze elkaar nog kunnen passeren, zonder elkaar met de stokjes in de voeten te prikken.
Moet het Hoogheemraadschap zich al voorbereiden op een eis van het fierljeppersgenootschap dat de sloten overal minimaal acht meter breed moeten zijn omdat de sprong over het koude water anders niet uitdagend genoeg is?
En wat te denken van Chinese drakenbootroeiers die hun eigen stukje kanaal opeisen, vliegeraars die een claim leggen op het strand bij Bergen aan Zee, onderwaterhockeyers die zich het zwembad willen toe-eigenen en beoefenaars van de edele motobalsport (voetbal met motorfietsen), die gebruik willen maken van de sporthallen in de regio?
Ik zou tegen de minibikers willen zeggen: nog even geduld tot je 18 bent. Mag je op een echte motor rijden.

Roel van Leeuwen

Gepubliceerd in het Noordhollands Dagblad op 12 december 2005

Details

Bij topsport gaat het om de details. Het is dan ook niet zo vreemd dat de aanvoerder van het Nederlands voetbalelftal klaagt over de nieuwe bal voor het Europees Kampioenschap die qua kleurstelling, materiaalgebruik en gewicht afwijkt van de bal waarmee hij het hele jaar heeft gevoetbald.
Bij andere sporten als hockey, honkbal of rugby zouden ze er niet over peinzen, maar voor de voetbalbobo’s is het kennelijk niet zo belangijk dat de voetballers overweg kunnen met hun speelbal. En dus klagen voetballers over een bal die als ‘een baksteen’ van hun schoen vertrekt.
Over bakstenen gesproken. In Bergen werd deze week de nieuwe welstandsnota vastgesteld door de gemeenteraad. En ook daar ging het om de details.
De meerderheid van de raadsleden vond dat er te veel regeltjes in die nota stonden. ‘Betutteling’ en ‘absurde reguleringsdrang’, zo luidde het oordeel van de raad.
Besloten is nu om dit jaar bouwplannen niet te beoordelen op detaillering, materiaalgebruik en kleurstelling. En dit is dan weer wél goed nieuws voor de voetbalsupporter. Mocht Nederland toch nog van Duitsland winnen, dan zal in Bergen niemand moeilijk doen over die nieuwe oranje dakkapel.

Roel van Leeuwen

Gepubliceerd in het Noordhollands Dagblad op 7 juni 2004

Konijnen

De noodklokken werden afgelopen week weer eens geluid. Het zou namelijk niet goed gaan met de konijnen in het duingebied.
Nu is er altijd wel wat met konijnen. De ene keer heb je er te veel van en de andere keer te weinig. Maar deze keer zou het echt zorgwekkend zijn.
Het mysterieuze VHS-virus – niet genoemd naar een uitstervend videosysteem – is helemaal uit China overgekomen om in het Nederlandse duingebied toe te slaan.
In tien jaar tijd zijn er zo weinig konijnen overgebleven dat ze nauwelijks meer worden gesignaleerd. En er zijn weinig tekenen van herstel.
In een artikel in de Volkskrant las ik dat een van de boswachters van Staatsbosbeheer een tegenslag te verduren kreeg nadat hij konijnenkeutels had ontdekt. Ze bleken helaas niet vers, constateerde hij.
Welnu, ik reed vorige week op mijn fiets in de duinen tussen Egmond en Castricum – niet op konijnenspeurtocht – toen mijn fietsmaatje me wees op iets wat bewoog in het gras. ‘Kijk een konijn’. Ik kon het bijna niet geloven. Juist toen ik wilde zeggen: ‘Maar die zijn hier toch niet meer?’, moest ik uitwijken.
Anders had ik de helft van de overgebleven konijnenpopulatie in de duinen tussen mijn spaken gekregen.

Roel van Leeuwen

Gepubliceerd in het Noordhollands Dagblad op 12 mei 2004

Klimweg

De cauberg, de Eyserbosweg, de Keutenberg: voor de Nederlandse wielerliefhebber zijn het namen die zeer tot de verbeeelding spreken. Wie deze heuvels – ook bekend uit de Amstel Goldrace – ooit heeft beklommen, praat erover met respect. Zie maar eens op een stuk met een stijgingspercentage van 22 procent op de fiets te blijven zitten.
In het kader van mijn voorbereiding op l’Alpe d’Huez, die ik samen met enkele honderden NHD-lezers eind mei hoop te beklimmen, heb ik flink afgezien in het Limburgse heuvellandschap, net als vele duizenden fietstoeristen, die niets liever doen dan zichzelf afbeulen.
Toch hoef je voor je klimtraining niet helemaal naar Limburg. Oud-topwielrenner Steven Rooks schreef onlangs een column in een fietsblad waarin hij schreef over zijn eerste kennismaking met het klimwerk. Dat was op de Klimweg in Schoorl.
Hij bekende dat de klim voor hem zo zwaar was dat hij moest afstappen om de top te bereiken. Weliswaar had hij nog niet de beschikking over een goed racefiets, maar goed.
Er is alleen één probleem. Fietsen op de Klimweg is eigenlijk niet toegestaan van Staatsbosbeheer. En wie toch omhoog wil, dient enkele vervelende drempels te nemen.
Wellicht dat de gemeente hieraan zou kunnen denken bij het vaststellen van de nota toerisme en recreatie. Als zelfs een winnaar van l’Alpe d’Huez het een uitdaging vindt om de Klimweg te beklimmen, heb je een potentiële pleisterplaats in handen.

Roel van Leeuwen

Gepubliceerd in het Noordhollands Dagblad op 22 april 2004