Het is een nieuw fenomeen. Uit Alkmaar nog wel. Ik heb het over het Respijthuis.
Het eerste Respijthuis van Nederland is nu officieel geopend en als het aan de initiatiefnemers ligt, komen er binnen de kortste tijd nog drie Respijthuizen bij.
Een mooi initiatief, écht waar. Maar wat een beroerde naam.
Echt een naam die uit de zorg voortkomt. Passend bij: ‘Zorgspectrum Westerhout’ (brrr..) of de term ‘mantelzorgers’.
Ik blijf bij die laatste term denken aan iemand die met een borsteltje een mantel van hondenharen probeert te ontdoen. Ik kan ‘t niet helpen.
Terwijl een mantelzorger iemand is die de zorg voor een naaste op zich neemt.
Het woord ‘Respijthuis’ – waar zorgbehoeftigen tijdelijk worden opgevangen, zodat de mantelzorgers op adem kunnen komen – lijkt te zijn herrezen uit het begin van de vorige eeuw.
‘Kunt u me nog enige dagen respijt geven?’, vroeg de wanbetaler, die uitstel van betaling wilde. Van Dale voert Couperus op, die schreef: ‘Het regende zonder respijt’. Hij bedoelde, het regende onophoudelijk. Met andere woorden: respijt is een oud woord met verschillende betekenissen.
Hopelijk nemen de initiatiefnemers nog even respijt voordat de formule over Nederland wordt uitgerold.
Kan er nog even een nieuwe naam worden bedacht.
Roel van Leeuwen
Gepubliceerd in het Noordhollands Dagblad op 30 augustus 2010
